சென்னை மாவட்டம்
செங்கல்பட்டு மாவட்டம்
இராமநாதபுரம் மாவட்டம்:
பரமக்குடி சேலம் மாவட்டம்:
நாமக்கல் மாவட்டம்:
Thursday, May 27, 2021
Monday, March 5, 2018
மக்கள் நீதி மய்யமும்... உலக மகளிர் தினமும்!!!
பெண்கள் நாட்டின் கண்கள் என்பார்கள் ஆம் அவர்கள் இப்போது நம்
மக்கள் நீதி மய்யத்தின் கண்கள் கூட. அதன் குறியீடாகத் தான்
இரு பெண்களை மய்யத்தின் உயர் மட்ட குழுவில் நம்மவர் தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறார்
என கருதுகிறேன்.
நேற்று வரை அங்கொன்று இங்கொன்றுமாக அரங்கேறிய அரசியல் பெண் அதிசயங்கள்
இனி காட்டுத்தீ போல பரவ நம்மவரின் தொலைநோக்கு பார்வை கொண்ட
மக்கள் நீதி மய்யம் வழி செய்யும்.
அதன் அடையாளமாக தான் அரசியல் கட்சியாக "உலக மகளிர் தினத்தை"
நம் மக்கள் நீதி மய்யம், சென்னை ராயப்பேட்டை YMCA மைதானத்தில் மார்ச்
8 மாலை 5 மணிக்கு கொண்டாடுகிறது.
குடும்பமாக கோவில் செல்வார்கள் ஆனால் குடும்பம் குடும்பமாக மக்கள்
நீதி மய்ய கட்சியில் இணைகிறார்கள் ( நேற்று அதுவும் ஞாயிற்றுகிழமை
அன்று ஆழ்வார்பேட்டை உறுப்பினர் சேர்க்கை மையத்தில் நான் கண்டது
), அதன் மூல காரணம் பெண்களே! தமிழகத்தில் அடுத்த அரசியல் புரட்சியை
ஏற்படுத்து போவது இந்த பெண்களே!!! அவர்கள் முடிவெடுத்து விட்டார்கள்
நம்மவரை மக்கள் தலைவன் ஆக்கியே தீருவது என்று. கள யதார்த்தத்தை
நேரில் கண்டதால் தான் இதை சொல்கிறேன் வெறும் புகழ்ச்சிக்காக இல்லை.
உங்களை போன்ற அரசியல் மாற்றம் வேண்டும் என்ற மற்ற பெண்களை
நம்மவர் கமல்ஹாசன் முன்னிலையில் சந்திக்க வேண்டுமா? பெண்களின் முன்னேற்றத்திற்கு
நம்மவரின் திட்டங்கள் என்னவென்று நேரடியாக அறியவேண்டுமா??? வாருங்கள் சென்னை
ராயப்பேட்டை YMCA மைதானம் மார்ச் 8 மாலை 5 மணிக்கு...
Monday, February 8, 2016
கருத்துச் சுதந்திரம் - ஹார்வர்ட் பல்கலைக்கழகத்தில் கமல்ஹாசனின் உரை
Ulaga Nayagan Kamal Haasan attended the annual India Conference of Harvard University on February 6, 2016.
Freedom of speech is unlike love. Love as popularly quoted, is never having to say that you are sorry. With freedom of speech you must be ready to say as many things as you need to before you say sorry. That too only when are truly convinced you are, sorry that is.
The choice of the topic ‘Freedom of speech’ was mine. Those who invited me here must also have believed in it. I thank them for allowing me this freedom. Why did I choose this topic? Why now ? Is it because as a filmmaker, a free speaker and thinker I feel suddenly concerned about my freedom of speech? Is it any recent untoward or frightening attempt to curb or coerce my speech, through politics or religion? Or both? My honest answer? Not really. To be precise, not exactly. I am only voicing my concern which is handed down to me by my ancestors, generations of town criers who care for their lot.
“What’s Kamal Haasan's problem? What is ailing him that he chooses to speak on freedom for speech as if it is threatened?” That too in a democratic fortress like the US of A where freedom thrives and freedom of speech more so. You can speak, rap and curse and also use parliamentary language to show off your education. That’s the kind of freedom enjoyed here. Is that freedom of speech? Is that freedom enough? Hyde park in London, centuries ago allowed somewhat similar freedom. It was called soap box oratory and allowed speaking opportunity. For centuries, many could clearly see the oppressing or the opportunistic political hand throughout history however stealthy it moved— from the senate of Rome to modern day senates.
Democracy is often touted as being the only bastion for freedom of speech. My opinion is questioned when I tell them Democracy is not the most infallible of political systems. They take umbrage. They see red. Red as my political complexion. Let me confess I am not. I feed myself in this international buffet of political ideologies never committed to one diet like a religion. I think, like in food habit, man should remain omnivorous to stay on top of the food chain. I don’t have a religion yet I shamelessly use some rare but finer points from even religion for a better living and harmony. I don’t think that either democracy, communism or fascism or any other "isms" is going to be the ultimate and final answer for all social maladies.
We have in our short 10 thousand year period of time experimented with various combinations. It is work in progress. Our society is work in progress. Some scientists believe that human mind itself is work in progress. So I am unwilling to accept any one political ideology as a settled cure for all our woes. I am always usually sternly informed that I cannot deny the fact that only in a democracy can freedom of speech exist. Freedom unlike money is not safe once inside a bank locker. It won’t safely accrue, to be withdrawn for use in times of dire need. Constant vigil is necessary to safeguard it. I am part of that large vigilant community that is always on the lookout, for subtle political coercion. That is the reason why I am willingly part of the reform committee In India that is going to recommend a new order of function for the film certification board that surreptitiously tries to censor films and other voices in the name of culture or the state. I am not here to bash democracy or praise communism or socialism.
I have taken this opportunity to put on record through media and those receptive minds here that we cannot take freedom of speech for granted and complacently think that democracy automatically means freedom of speech. It is only through the offices of democracy that Hitler rose to power. ‘Oh! That was when the world was naive. Not anymore possible some say.’ Let’s move forward in history and that too Indian political history and you find emergency promulgated and voices silenced in plain sight for the world to see. I am not taking a dig at my own country.
As a matter of fact, I am proud of the kind of democracy we have managed to practice in spite of many attempts to abuse it. India is a younger democracy as compared to the centuries old democracy practiced in UK and the US of A. Yet universal suffrage that is voting rights for all citizens of India came into practice 15 years before it came into practice in a democracy called America. It was not democracy that allowed freedom of speech and freedom itself but the other way around. It was freedom of speech that sculpted and cultured democracy. Silenced voices rose in harmony, masterfully orchestrated by Martin Luther King. His blood was the ink that made corrections in the law of this land. America moved into a period of transition after that.
Not only India, the world is in transition. The world is going to face new challenges, find new opportunities. I can almost hope to see borders blur within my lifetime, and all will truly and slowly become citizens of the world instead of boasting limiting parochial borders. Many, many whistles will be blown before that happens. I am proud and fortunate to be in a medium that can reflect and protect freedom of speech and even fight for it subcutaneously and also in a full frontal attack if need be.
‘You are going to speak all this in Harvard?’ asked some of my friends, in awe and some in disbelief. I have been constantly reminded about my lack of intra mural training. I must humbly submit that I am a high school dropout. Before, with very little success on my side, I used to brag about being a drop out and yet managing to move seamlessly in scholarly circles without being caught out. Well I was an actor, what do you expect? I knew the right lines. I have over time realised the value of education and the institutions that disperse it. It might be true that even these great institutions need to be constantly reformed. I can only agree with a pedestrian understanding that change is permanent and rigidity or stagnation is the recipe for atrophy and regression. I have always envied people like you who have pursued wisdom and skill in your chosen field, where it is taught with scientific methodology.
People often confuse my voicing dreams of going back to film school as humility, that too a false humility. Believe me it's truly humility that time and experience has taught me, that too not very kindly. I have learnt little tricks in the time I spent in the film industry, a little more than half a century. What took me nearly 25 years to learn could easily have been taught to me in a proper film school in 5 or 7 years. The only difference and a happy compensation was that I was earning throughout the process of learning instead of spending on my education. I guess that is a good trade off.
கருத்துச் சுதந்திரம் காதலைப் போன்றது. காதல் இருக்கும் இடத்தில் மன்னிப்பு கேட்க வேண்டிய தேவையே இருக்காது என்பது எல்லாருக்கும் தெரிந்த விஷயம். என்னவெல்லாம் சொல்ல நினைக்கிறீர்களோ அது அத்தனையையும், மன்னிப்புக் கேட்பதற்கான அவசியம் ஏற்படுவதற்குள் சொல்லி முடிக்க உங்களால் இயல வேண்டும், அதுதான் கருத்துச் சுதந்திரம். அதுவும்கூட நீங்கள் உங்கள் உள்ளத்திலிருந்து சொல்வதாக இருக்க வேண்டும்- மன்னிப்பு கேட்பதைச் சொல்கிறேன்.
“கருத்துச் சுதந்திரம்” என்ற தலைப்பை நான்தான் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டேன். என்னை இங்கு அழைத்தவர்களுக்கும் அதில் நம்பிக்கை இருக்கிறது என்று நினைக்கிறேன். எனக்கு இந்தச் சுதந்திரத்தை அளித்தவர்களுக்கு நன்றி சொல்லிக் கொள்கிறேன். நான் ஏன் இந்தத் தலைப்பை தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டேன்? அதுவும், ஏன் இப்போது? திரைத்துறையைச் சேர்ந்தவனாக, என் கருத்துகளைச் அச்சமின்றி வெளிப்படுத்துபவனாக, அத்தனை நம்பிக்கைகளையும் கேள்விக்குட்படுத்தும் வகையில் சிந்திப்பவனாக இருப்பதால்தான் திடீரென்று என் கருத்துச் சுதந்திரம் பறிபோவது பற்றி பயப்படுகிறேனா? அரசியல் அல்லது சமய சக்திகள் எதுவும் என் பேச்சுரிமையை முடக்கும் வகையில் அசம்பாவிதமாகவோ அச்சுறுத்தும் வகையிலோ அண்மையில் எந்த முயற்சியாவது மேற்கொண்டிருக்கிறதா? இல்லை, அரசியல்வாதிகளும் சமய நம்பிக்கை உள்ளவர்களும், இருவருமே அப்படி நடந்து கொண்டிருக்கிறார்களா?
உண்மையைச் சொல்வதானால், அப்படியெல்லாம் இல்லை. துல்லியமாகச் சொல்வதானால், அது போல் எதுவுமில்லை. பரம்பரை பரம்பரையாக என் முன்னோர்கள் வழி வந்த அக்கறையில்தான் நான் குரல் கொடுக்கிறேன். என் முன்னோர்கள் தங்கள் நிலை குறித்து தங்களுக்கு இருந்த ஆழ்ந்த அக்கறையைப் பறைசாற்றிய தலைமுறையினர். கமல் ஹாசனின் பிரச்சினைதான் என்ன? தான் அச்சுறுத்தப்பட்டது போல் கருத்துச் சுதந்திரத்தைப் பற்றி பேசத் தேர்ந்தெடுக்க அவனுக்கு என்ன குறை இருக்கிறது? அதிலும் சுதந்திரங்கள் தழைக்கும், குறிப்பாக, பேச்சுச் சுதந்திரம் சிறப்பிக்கப்படும் ஜனநாயகத்தின் கோட்டை, அமெரிக்காவில் அதைப் பேச வேண்டிய அவசியம் என்ன? இங்கு நீங்கள் நினைத்ததைச் சொல்ல முடியும், ராப் பாட முடியும், கெட்ட வார்த்தை பேச முடியும், உங்கள் கல்வியைக் காட்டிக் கொள்ள கௌரவமான மொழியையும் பயன்படுத்திக் கொள்ள முடியும். அப்படிப்பட்ட சுதந்திரம் இங்கு இருக்கிறது. இதுவா கருத்துச் சுதந்திரம்? இந்தச் சுதந்திரம் போதுமா?
இது போன்ற ஒரு சுதந்திரத்தை பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே லண்டனில் ஹைட் பார்க் வழங்கியிருக்கிறது. உரையாற்றுவதற்கான வாய்ப்பு வழங்கிய அது சோப் பாக்ஸ் பேருரை என்று அழைக்கப்பட்டது. வரலாற்றினூடே எத்தனை கள்ளத்தனமாக நகர்ந்தாலும் சரி, மக்களை ஒடுக்கும் சந்தர்ப்பவாத அரசியலின் கரங்களைப் பலரும் தெளிவாக, பல நூற்றாண்டுகளாய் தெளிவாகக் கண்டு வந்திருக்கின்றனர். ரோமின் செனேட் முதல் இந்நாளைய செனேட் வரை.
கருத்துச் சுதந்திரம் பாதுகாக்கப்படும் அரண் ஜனநாயகம் மட்டும்தான் என்று கொண்டாடப்படுகிறது. ஆனால், ஜனநாயகம் அப்படியொன்றும் அப்பழுக்கற்ற அரசியல் அமைப்பு அல்ல என்று சொல்லும்போது என் கருத்து கேள்விக்குட்படுத்தப்படுகிறது. கொதிக்கிறார்கள், ஆத்திரப்படுகிறார்கள்.. சிவப்பு என் அரசியலின் நிறம் என்று நினைக்கிறார்கள். ஆனால் அது உண்மையல்ல என்பதை நான் இங்கு சொல்ல வேண்டும். இதுதான் என் மதம் என்பதுபோல் ஒரே உணவு உண்பவர்கள் போலில்லாமல் நான் அரசியல் சித்தாந்தங்கள் நிறைந்த இந்த சர்வதேச பஃப்பே விருந்தில் திளைக்கிறேன். உணவுச் சங்கிலியின் உச்சத்தில் இருக்க வேண்டுமென்றால் மனிதனும் உணவுப் பழக்கத்தைப் போலவே எல்லாம் உண்டு செரிக்க வேண்டும் என்று நான் நினைக்கிறேன். எனக்கு மதம் கிடையாது. ஆனாலும் மேன்மையான, இணக்கமான வாழ்வு வாழ நான் சில அபூர்வமான, நுட்பமான விஷயங்களை மதத்தில் இருந்தும் வெட்கமில்லாமல் பயன்படுத்திக் கொள்கிறேன்.
சமூகத்தில் நிலவும் அத்தனை நோய்களுக்கும் இறுதி தீர்வு, ஒரே தீர்வு என்று ஜனநாயகமோ, கம்யூனிசமோ, பாசிசமோ அல்லது எந்த ஒரு இசமுமோ இருக்க முடியாது என்று நான் நினைக்கிறேன். கடந்த பத்தாயிரம் ஆண்டு காலமாக நாம் வெவ்வேறு கலவைகளை முயற்சி செய்து பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம். இன்னும் நாம் முன்னேற்றப் பாதையைக் கண்டறிந்தபடிதான் இருக்கிறோம். நம் சமூக அமைப்பே முன்னேற்றப் பாதையை நோக்கிச் செல்லும் முயற்சிதான். மனித மனமே முன்னேற்றப் பாதையில் வளர்ந்து வருகிறது என்று சில விஞ்ஞானிகளும்கூட சொல்கிறார்கள். எனவே, எந்த ஒரு அரசியல் சித்தாந்தத்தையும் நம் துன்பங்கள் அத்தனைக்கும் தீர்வு கண்டு விட்டது என்று நான் ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டேன்.
ஜனநாயகத்தில் மட்டுமே கருத்துச் சுதந்திரம் இருக்க முடியும் என்ற உண்மையை நீ மறுக்க முடியுமா என்று என்னிடம் கடுமையாகக் கேட்கப்பட்டது உண்டு. ஆனால் வங்கி லாக்கரில் வைக்கப்பட்ட பணம் போல் சுதந்திரத்தைப் பொத்திப் பாதுகாக்க முடியாது. ஆபத்து காலத்தில் எடுத்து பயன்படுத்திக் கொள்ளும் வரை வட்டி போட்டு வளரட்டும் என்று அதைப் பூட்டி வைக்க முடியாது.
கருத்துச் சுதந்திரத்தைப் பாதுகாக்க வேண்டுமென்றால் நாம் எப்போதும் எச்சரிக்கையாக இருந்தாக வேண்டும். நுட்பமான முறையில் நம்மைக் கட்டுப்படுத்தும் அரசியல் அதிகாரத்துக்கு எதிராக எப்போதும் காவல் நிற்கும் மிகப்பெரிய ஒரு சமூகத்தின் உறுப்பினன் நான். அதனால்தான் கலாசாரத்தின் பெயராலும் அரசின் பெயராலும் பிற குரல்களையும் திரைப்படங்களையும் பிறர் அறியாத வகையில் தணிக்கை செய்யும் திரைப்பட தணிக்கை அமைப்பின் செயல்பாட்டைச் சீர்திருத்தும் வகையில் பரிந்துரைகள் செய்வதற்காக அமைக்கப்பட்டிருக்கும் கமிட்டியில் பணியாற்றும் வாய்ப்பை நான் விரும்பி ஏற்றுக் கொண்டிருக்கிறேன்.
நான் இங்கே ஜனநாயகத்தை விமரிசிக்கவோ கம்யூனிசத்தையோ சோஷலிசத்தையோ போற்றிப் புகழவோ வரவில்லை. ஊடகங்களின் வழியாகவும் நான் சொல்வதை ஏற்றுக் கொள்ளத் தயாராய் உள்ள திறந்த உள்ளங்களின் மூலமாகவும் கருத்துச் சுதந்திரம் பாதுகாப்பாக இருக்கும் என்று நினைத்துக் கொண்டு நாம் ஜனநாயகம் என்றால் தானாகவே அது கருத்துச் சுதந்திரம் என்று பொருள்படுகிறது என்ற நினைப்பில் கவனமில்லாமல் இருந்து விடக்கூடாது என்று பதிவு செய்யவே நான் இந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திக் கொள்கிறேன். ஜனநாயக அமைப்பைப் பயன்படுத்திக் கொண்டுதான் ஹிட்லர் ஆட்சிக்கு வந்தார். அது உலகம் வெகுளியாய் இருந்த காலம், இனி அதுவெல்லாம் சாத்தியமில்லை என்று சிலர் சொல்கிறார்கள். நாம் வரலாற்றில் சற்றே முன்னோக்கிச் சென்றால், இந்திய அரசியல் வரலாற்றில்கூட அவசர நிலைச் சட்டம் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டு உலகறிய எதிர்ப்புக் குரல்கள் நசுக்கப்பட்டதைப் பார்க்கிறோம்.
இங்கு நான் என் தேசத்தைக் குறை சொல்வதாகப் புரிந்து கொள்ளக் கூடாது. அதிகார துஷ்பிரயோகம் செய்ய எத்தனையோ முயற்சிகள் செய்யப்பட்டபோதும் நடைமுறையில் வெற்றி கண்டிருக்கும் நம் ஜனநாயகம் குறித்து நான் பெருமைப்படுகிறேன் என்பதுதான் உண்மை. இங்கிலாந்திலும் அமெரிக்காவிலும் நூற்றாண்டுகளாய் நிலவும் ஜனநாயகத்துடன் ஒப்பிடும்போது இந்திய ஜனநாயகம் மிகவும் இளையது. ஆனாலும்கூட அமெரிக்க ஜனநாயக அமைப்பில் நடைமுறைக்கு வருவதற்கு பதினைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே இந்தியாவில் அத்தனை குடிமக்களுக்கும் ஓட்டுரிமை வழங்கப்பட்டு விட்டது.
சுதந்திரமோ கருத்துச் சுதந்திரமோ, அது ஜனநாயகத்தால் வழங்கப்படவில்லை. மாறாய், கருத்துச் சுதந்திரமும் பிற சுதந்திரங்களுமே ஜனநாயகத்தை சாத்தியப்படுத்தி இருக்கின்றன. ஜனநாயகத்தின் இயல்பை வடிவமைத்து அதற்கு கலாசார பலம் அளித்தது கருத்துச் சுதந்திரம்தான். அதுவரை ஒடுக்கப்பட்டிருந்த குரல்கள் மார்டின் லூதர் கிங்கின் சிறப்பான தலைமையில் இணைந்து ஓங்கி ஒலித்தன. அவரது குருதியை மையாய்க் கொண்டு இந்த மண்ணின் சட்டம் திருத்தி எழுதப்பட்டது. அதன் பின்னரே அமெரிக்காவில் மாற்றம் ஏற்பட்ட காலம் பிறந்தது.
இந்தியா மட்டுமில்லை, உலகமே மாறிக் கொண்டிருக்கிறது. இனி வரும் உலகம் புதிய சவால்களை எதிர்கொண்டு புதிய வாய்ப்புகளை காணப் போகிறது. என் வாழ்நாளில் எல்லைக் கோடுகள் மங்கி மறையும் என்றுகூட என்னால் நம்பிக்கை கொள்ள முடிகிறது. நம்மைக் கட்டுப்படுத்தும் குட்டிச்சுவர்களைப் பற்றி பெருமைப்பட்டுக் கொண்டிருப்பவர்களாக இல்லாமல் நாம் அனைவரும் மெல்ல, ஆனால் உண்மையாகவே உலகக் குடிமகன்களாய் ஆவோம் என்ற நம்பிக்கை பிறக்கிறது. அது நடப்பதற்கு முன் பற்பல விசில்கள் அடிக்கப்படும். கருத்துச் சுதந்திரத்தைப் பிரதிபலித்து பாதுகாக்கும் ஊடகத்தில் இருக்கும் அதிர்ஷ்டம் எனக்கு கிடைத்திருக்கிறது, அது குறித்து நான் பெருமைப்படுகிறேன். கருத்துக் சுதந்திரத்தைக் காக்க மறைமுகமாய் போராடும் ஊடகம் இது, தேவைப்பட்டால் இந்த ஊடகத்தைக் கொண்டு நேருக்கு நேர் மோதவும் முடியும்.
இதை எல்லாம் ஹார்வர்டில் பேசப் போகிறீர்களா, என்று என் நண்பர்கள் சிலர் திகைப்புடன் கேட்டார்கள், சிலரால் நம்ப முடியவில்லை. கல்விக் கட்டிட வளாகத்துக்குள் அளிக்கப்படும் பயிற்சிக் குறைவு எனக்கிருப்பது தொடர்ந்து நினைவுபடுத்தப்படுகிறது. நான் உயர்நிலைப்பள்ளிக்கு மேல் படிக்காதவன் என்பதை இங்கு தன்னடக்கத்துடன் நான் ஒப்புக் கொள்கிறேன். ஒரு காலத்தில் படிப்பை நிறுத்தியது பற்றி பெருமைப்பட்டுக் கொண்டே நான் கல்வி பெற்றவர்கள் வட்டத்தில் என் குறைகள் குறித்து யாரும் குற்றம் சொல்ல முடியாதபடி பழகிக் கொண்டிருந்தேன், என்பதையும் நான் சொல்லியாக வேண்டும். என்ன இருந்தாலும் நான் ஒரு நடிகன், என்னிடம் வேறு என்ன எதிர்பார்க்க முடியும்? தக்க வசனங்களை நான் அறிந்திருந்தேன்.
இப்போது, காலப்போக்கில் நான் கல்வியின் மதிப்பையும் கல்வி நிறுவனங்களின் மதிப்பையும் அறிந்து கொண்டிருக்கிறேன். மகத்தான இந்த அமைப்புகளும் தொடர்ந்து சீர்திருத்தங்களுக்கு உட்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பது உண்மையாக இருக்கலாம். மாற்றமே நிலையானது, தேக்கம் செயலின்மைக்கும் பின்னடைவுக்கும் கொண்டு செல்லும் என்ற சாதாரண புரிதலை ஏற்றுக் கொள்கிறேன். அறிவியல்பூர்வமாய் முறைப்படி கற்றுக் கொடுக்கும் அமைப்புகளில், நீங்கள் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்ட துறையில் செய்திறனையும் அறிவையும் நோக்கி தொடர்ந்து முயற்சி செய்து வரும் உங்களைப் பார்த்து எப்போதும் பொறாமைப்படுகிறேன்.
மீண்டும் திரைப்படக் கல்லூரிக்குச் செல்ல வேண்டும் என்ற என் கனவை நான் சொல்வது ஒரு தன்னடக்கம் என்று குழப்பிக் கொள்கிறார்கள், அதுவும் பொய்யான தன்னடக்கம் என்று நினைக்கிறார்கள். நம்புங்கள், உண்மையாகவே அது தன்னடக்கம் தான், காலமும் அனுபவமும் கற்றுத்தந்த தன்னடக்கம் அது. அதுவும், இரக்கமின்றி எனக்குப் புகட்டப்பட்ட பாடம். நான் திரைத் துறையில் கழித்த காலத்தில் சின்னச் சின்ன உத்திகள் கற்றுக் கொண்டிருக்கிறேன். ஐம்பத்து சொச்சம் ஆண்டுகள். இருபத்து ஐந்து ஆண்டுகளில் நான் கற்றுக் கொண்டதை நல்ல ஒரு திரைக் கல்லூரி ஐந்து, அல்லது ஏழு ஆண்டுகளில் கற்றுக் கொடுத்திருக்கும். இதில் ஒரே வித்தியாசம், நல்ல ஒரு ஆறுதல் என்னவென்றால், நான் என் கல்விக்கு செலவு செய்யாமல் பணம் சம்பாதித்தேன். அது நல்ல கொடுக்கல் வாங்கல்தான் என்று நினைக்கிறேன்.
பல துறைகளிலும் இந்தியா பெரும்பாய்ச்சல் நிகழ்த்தப் போகிறது. நான் செயல்படும் துறையில், உண்மையாகவே உலகளாவிய சந்தையில் சர்வதேச அளவில் போட்டியிட இந்தியாவைத் தயாராக்கிக் கொண்டிருக்கிறோம். நூற்று இருபது கோடி மக்கள் கொண்ட ஒரு உள்ளூர் சந்தையே போதும் என்று அதன் குறுகிய எல்லைகளுக்குள் மகிழ்ச்சியாய் சிறைப்பட்டிருக்கக் கூடாது, இந்தியா விழிப்பு நிலையில் இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறோம். இந்தியா உலகளாவிய தரங்களை நிர்ணயிக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறோம். முன்னர் இதைச் செய்திருக்கிறோம்.
சத்தியாகிரகத்தின் முன்னோடிகளும் செயல்வீரர்களும் நாம்தான். ஹென்றி டேவிட் தோரோ உருவாக்கிய கோட்பாடு. நாம் அதை நடைமுறைப்படுத்தினோம். ராஜாஜி என்று அழைக்கப்படும் ராஜகோபாலாசாரிக்கும் நமக்கேயுரிய மோகன்தாஸ் கரம்சந்த் காந்திக்குமே இதற்கான பெருமை உரித்தாகும். மார்ட்டின் லூதர் கிங், மண்டேலா முதலான மகத்தான மனிதர்களுக்கு வழிகாட்டும் முன்னோடியானது இந்தியா. எப்போதும் சோர்விலன் என்று சொல்லத்தக்க அந்த மாமனிதர்களின் விழிப்புணர்வு நான் அச்சமின்றி, ஆனால் பொறுப்புணர்வுடன் பேசக் காரணமாகியிருக்கிறது.
அவர்களின் சுதந்திரப் போராட்ட வழிமுறையை மதிக்கிறேன். அபூர்வமான சில நிகழ்வுகளில், வன்முறையை அகிம்சையால் எதிர்கொண்டு கருத்துச் சுதந்திரம் வென்றடையப்பட்டது. அனைவர்க்கும் சாத்தியமான விஷயமில்லை இது. வன்முறையை அகிம்சை கொண்டு எதிர்கொள்வதற்கு அசாதாரண வீரம் வேண்டும். பொதுவாகவே தன்னடக்கம் கொண்டவராக திகழும் காந்தி, அகிம்சையே மிகவும் உயர்ந்த தீரம் என்று பெருமைப்பட்டுக் கொள்வதில் காரணம் உண்டு. அதனால்தான் இருபத்து நான்காம் தீர்த்தங்கரர், ஜைன முனிவர், அகிம்சையை போதித்தவர், மகாவீரர் என்று அழைக்கப்பட்டிருக்க வ்நேடும். மகத்தான வீரர்.
அகிம்சை மிகக் கடினமான லட்சியம், புலால் மறுப்பு மூலம் மட்டும் அடையப்படுவது அல்ல அது. புலால் தவிர்க்கும் ஒருவன் சக மனிதனின் துயரங்களைக் கண்டு கொள்ளாதபோது அகிம்சையின் நோக்கம் தோல்வியடைகிறது. என் மனதில் எப்போதும் டார்வினின் கோட்பாட்டுக்கும் அகிம்சையின் வசீகரச் சித்தாந்தத்துக்கும் போராட்டம் நிகழ்ந்தபடியே இருக்கும். இது வேறொரு மேடையில் பேசப்பட வேண்டிய விஷயம்.
மீண்டும் நான் உங்களையும் என்னையும் தொடர்ந்து விழித்திருக்கும்படி நினைவுபடுத்திக் கொள்கிறேன். தன்னைக் காட்டிலும் பரந்த சமூகத்தைப் பொருட்படுத்தாமல் எந்த ஒரு அரசு அமைப்பும் மதமும் வெளிப்படையாகவோ மறைமுகமாவோ உங்கள் மனதைக் குறுகிய ஒரு தன்னலம் மிகுந்த நோக்கத்தின் பொருட்டு கட்டாயப்படுத்தும்போது, நாம் அது குறித்து எச்சரிகையோடு இருந்தாக வேண்டும்.
The choice of the topic ‘Freedom of speech’ was mine. Those who invited me here must also have believed in it. I thank them for allowing me this freedom. Why did I choose this topic? Why now ? Is it because as a filmmaker, a free speaker and thinker I feel suddenly concerned about my freedom of speech? Is it any recent untoward or frightening attempt to curb or coerce my speech, through politics or religion? Or both? My honest answer? Not really. To be precise, not exactly. I am only voicing my concern which is handed down to me by my ancestors, generations of town criers who care for their lot.
“What’s Kamal Haasan's problem? What is ailing him that he chooses to speak on freedom for speech as if it is threatened?” That too in a democratic fortress like the US of A where freedom thrives and freedom of speech more so. You can speak, rap and curse and also use parliamentary language to show off your education. That’s the kind of freedom enjoyed here. Is that freedom of speech? Is that freedom enough? Hyde park in London, centuries ago allowed somewhat similar freedom. It was called soap box oratory and allowed speaking opportunity. For centuries, many could clearly see the oppressing or the opportunistic political hand throughout history however stealthy it moved— from the senate of Rome to modern day senates.
Democracy is often touted as being the only bastion for freedom of speech. My opinion is questioned when I tell them Democracy is not the most infallible of political systems. They take umbrage. They see red. Red as my political complexion. Let me confess I am not. I feed myself in this international buffet of political ideologies never committed to one diet like a religion. I think, like in food habit, man should remain omnivorous to stay on top of the food chain. I don’t have a religion yet I shamelessly use some rare but finer points from even religion for a better living and harmony. I don’t think that either democracy, communism or fascism or any other "isms" is going to be the ultimate and final answer for all social maladies.
We have in our short 10 thousand year period of time experimented with various combinations. It is work in progress. Our society is work in progress. Some scientists believe that human mind itself is work in progress. So I am unwilling to accept any one political ideology as a settled cure for all our woes. I am always usually sternly informed that I cannot deny the fact that only in a democracy can freedom of speech exist. Freedom unlike money is not safe once inside a bank locker. It won’t safely accrue, to be withdrawn for use in times of dire need. Constant vigil is necessary to safeguard it. I am part of that large vigilant community that is always on the lookout, for subtle political coercion. That is the reason why I am willingly part of the reform committee In India that is going to recommend a new order of function for the film certification board that surreptitiously tries to censor films and other voices in the name of culture or the state. I am not here to bash democracy or praise communism or socialism.
I have taken this opportunity to put on record through media and those receptive minds here that we cannot take freedom of speech for granted and complacently think that democracy automatically means freedom of speech. It is only through the offices of democracy that Hitler rose to power. ‘Oh! That was when the world was naive. Not anymore possible some say.’ Let’s move forward in history and that too Indian political history and you find emergency promulgated and voices silenced in plain sight for the world to see. I am not taking a dig at my own country.
As a matter of fact, I am proud of the kind of democracy we have managed to practice in spite of many attempts to abuse it. India is a younger democracy as compared to the centuries old democracy practiced in UK and the US of A. Yet universal suffrage that is voting rights for all citizens of India came into practice 15 years before it came into practice in a democracy called America. It was not democracy that allowed freedom of speech and freedom itself but the other way around. It was freedom of speech that sculpted and cultured democracy. Silenced voices rose in harmony, masterfully orchestrated by Martin Luther King. His blood was the ink that made corrections in the law of this land. America moved into a period of transition after that.
Not only India, the world is in transition. The world is going to face new challenges, find new opportunities. I can almost hope to see borders blur within my lifetime, and all will truly and slowly become citizens of the world instead of boasting limiting parochial borders. Many, many whistles will be blown before that happens. I am proud and fortunate to be in a medium that can reflect and protect freedom of speech and even fight for it subcutaneously and also in a full frontal attack if need be.
‘You are going to speak all this in Harvard?’ asked some of my friends, in awe and some in disbelief. I have been constantly reminded about my lack of intra mural training. I must humbly submit that I am a high school dropout. Before, with very little success on my side, I used to brag about being a drop out and yet managing to move seamlessly in scholarly circles without being caught out. Well I was an actor, what do you expect? I knew the right lines. I have over time realised the value of education and the institutions that disperse it. It might be true that even these great institutions need to be constantly reformed. I can only agree with a pedestrian understanding that change is permanent and rigidity or stagnation is the recipe for atrophy and regression. I have always envied people like you who have pursued wisdom and skill in your chosen field, where it is taught with scientific methodology.
People often confuse my voicing dreams of going back to film school as humility, that too a false humility. Believe me it's truly humility that time and experience has taught me, that too not very kindly. I have learnt little tricks in the time I spent in the film industry, a little more than half a century. What took me nearly 25 years to learn could easily have been taught to me in a proper film school in 5 or 7 years. The only difference and a happy compensation was that I was earning throughout the process of learning instead of spending on my education. I guess that is a good trade off.
கருத்துச் சுதந்திரம் காதலைப் போன்றது. காதல் இருக்கும் இடத்தில் மன்னிப்பு கேட்க வேண்டிய தேவையே இருக்காது என்பது எல்லாருக்கும் தெரிந்த விஷயம். என்னவெல்லாம் சொல்ல நினைக்கிறீர்களோ அது அத்தனையையும், மன்னிப்புக் கேட்பதற்கான அவசியம் ஏற்படுவதற்குள் சொல்லி முடிக்க உங்களால் இயல வேண்டும், அதுதான் கருத்துச் சுதந்திரம். அதுவும்கூட நீங்கள் உங்கள் உள்ளத்திலிருந்து சொல்வதாக இருக்க வேண்டும்- மன்னிப்பு கேட்பதைச் சொல்கிறேன்.
“கருத்துச் சுதந்திரம்” என்ற தலைப்பை நான்தான் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டேன். என்னை இங்கு அழைத்தவர்களுக்கும் அதில் நம்பிக்கை இருக்கிறது என்று நினைக்கிறேன். எனக்கு இந்தச் சுதந்திரத்தை அளித்தவர்களுக்கு நன்றி சொல்லிக் கொள்கிறேன். நான் ஏன் இந்தத் தலைப்பை தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டேன்? அதுவும், ஏன் இப்போது? திரைத்துறையைச் சேர்ந்தவனாக, என் கருத்துகளைச் அச்சமின்றி வெளிப்படுத்துபவனாக, அத்தனை நம்பிக்கைகளையும் கேள்விக்குட்படுத்தும் வகையில் சிந்திப்பவனாக இருப்பதால்தான் திடீரென்று என் கருத்துச் சுதந்திரம் பறிபோவது பற்றி பயப்படுகிறேனா? அரசியல் அல்லது சமய சக்திகள் எதுவும் என் பேச்சுரிமையை முடக்கும் வகையில் அசம்பாவிதமாகவோ அச்சுறுத்தும் வகையிலோ அண்மையில் எந்த முயற்சியாவது மேற்கொண்டிருக்கிறதா? இல்லை, அரசியல்வாதிகளும் சமய நம்பிக்கை உள்ளவர்களும், இருவருமே அப்படி நடந்து கொண்டிருக்கிறார்களா?
உண்மையைச் சொல்வதானால், அப்படியெல்லாம் இல்லை. துல்லியமாகச் சொல்வதானால், அது போல் எதுவுமில்லை. பரம்பரை பரம்பரையாக என் முன்னோர்கள் வழி வந்த அக்கறையில்தான் நான் குரல் கொடுக்கிறேன். என் முன்னோர்கள் தங்கள் நிலை குறித்து தங்களுக்கு இருந்த ஆழ்ந்த அக்கறையைப் பறைசாற்றிய தலைமுறையினர். கமல் ஹாசனின் பிரச்சினைதான் என்ன? தான் அச்சுறுத்தப்பட்டது போல் கருத்துச் சுதந்திரத்தைப் பற்றி பேசத் தேர்ந்தெடுக்க அவனுக்கு என்ன குறை இருக்கிறது? அதிலும் சுதந்திரங்கள் தழைக்கும், குறிப்பாக, பேச்சுச் சுதந்திரம் சிறப்பிக்கப்படும் ஜனநாயகத்தின் கோட்டை, அமெரிக்காவில் அதைப் பேச வேண்டிய அவசியம் என்ன? இங்கு நீங்கள் நினைத்ததைச் சொல்ல முடியும், ராப் பாட முடியும், கெட்ட வார்த்தை பேச முடியும், உங்கள் கல்வியைக் காட்டிக் கொள்ள கௌரவமான மொழியையும் பயன்படுத்திக் கொள்ள முடியும். அப்படிப்பட்ட சுதந்திரம் இங்கு இருக்கிறது. இதுவா கருத்துச் சுதந்திரம்? இந்தச் சுதந்திரம் போதுமா?
இது போன்ற ஒரு சுதந்திரத்தை பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே லண்டனில் ஹைட் பார்க் வழங்கியிருக்கிறது. உரையாற்றுவதற்கான வாய்ப்பு வழங்கிய அது சோப் பாக்ஸ் பேருரை என்று அழைக்கப்பட்டது. வரலாற்றினூடே எத்தனை கள்ளத்தனமாக நகர்ந்தாலும் சரி, மக்களை ஒடுக்கும் சந்தர்ப்பவாத அரசியலின் கரங்களைப் பலரும் தெளிவாக, பல நூற்றாண்டுகளாய் தெளிவாகக் கண்டு வந்திருக்கின்றனர். ரோமின் செனேட் முதல் இந்நாளைய செனேட் வரை.
கருத்துச் சுதந்திரம் பாதுகாக்கப்படும் அரண் ஜனநாயகம் மட்டும்தான் என்று கொண்டாடப்படுகிறது. ஆனால், ஜனநாயகம் அப்படியொன்றும் அப்பழுக்கற்ற அரசியல் அமைப்பு அல்ல என்று சொல்லும்போது என் கருத்து கேள்விக்குட்படுத்தப்படுகிறது. கொதிக்கிறார்கள், ஆத்திரப்படுகிறார்கள்.. சிவப்பு என் அரசியலின் நிறம் என்று நினைக்கிறார்கள். ஆனால் அது உண்மையல்ல என்பதை நான் இங்கு சொல்ல வேண்டும். இதுதான் என் மதம் என்பதுபோல் ஒரே உணவு உண்பவர்கள் போலில்லாமல் நான் அரசியல் சித்தாந்தங்கள் நிறைந்த இந்த சர்வதேச பஃப்பே விருந்தில் திளைக்கிறேன். உணவுச் சங்கிலியின் உச்சத்தில் இருக்க வேண்டுமென்றால் மனிதனும் உணவுப் பழக்கத்தைப் போலவே எல்லாம் உண்டு செரிக்க வேண்டும் என்று நான் நினைக்கிறேன். எனக்கு மதம் கிடையாது. ஆனாலும் மேன்மையான, இணக்கமான வாழ்வு வாழ நான் சில அபூர்வமான, நுட்பமான விஷயங்களை மதத்தில் இருந்தும் வெட்கமில்லாமல் பயன்படுத்திக் கொள்கிறேன்.
சமூகத்தில் நிலவும் அத்தனை நோய்களுக்கும் இறுதி தீர்வு, ஒரே தீர்வு என்று ஜனநாயகமோ, கம்யூனிசமோ, பாசிசமோ அல்லது எந்த ஒரு இசமுமோ இருக்க முடியாது என்று நான் நினைக்கிறேன். கடந்த பத்தாயிரம் ஆண்டு காலமாக நாம் வெவ்வேறு கலவைகளை முயற்சி செய்து பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம். இன்னும் நாம் முன்னேற்றப் பாதையைக் கண்டறிந்தபடிதான் இருக்கிறோம். நம் சமூக அமைப்பே முன்னேற்றப் பாதையை நோக்கிச் செல்லும் முயற்சிதான். மனித மனமே முன்னேற்றப் பாதையில் வளர்ந்து வருகிறது என்று சில விஞ்ஞானிகளும்கூட சொல்கிறார்கள். எனவே, எந்த ஒரு அரசியல் சித்தாந்தத்தையும் நம் துன்பங்கள் அத்தனைக்கும் தீர்வு கண்டு விட்டது என்று நான் ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டேன்.
ஜனநாயகத்தில் மட்டுமே கருத்துச் சுதந்திரம் இருக்க முடியும் என்ற உண்மையை நீ மறுக்க முடியுமா என்று என்னிடம் கடுமையாகக் கேட்கப்பட்டது உண்டு. ஆனால் வங்கி லாக்கரில் வைக்கப்பட்ட பணம் போல் சுதந்திரத்தைப் பொத்திப் பாதுகாக்க முடியாது. ஆபத்து காலத்தில் எடுத்து பயன்படுத்திக் கொள்ளும் வரை வட்டி போட்டு வளரட்டும் என்று அதைப் பூட்டி வைக்க முடியாது.
கருத்துச் சுதந்திரத்தைப் பாதுகாக்க வேண்டுமென்றால் நாம் எப்போதும் எச்சரிக்கையாக இருந்தாக வேண்டும். நுட்பமான முறையில் நம்மைக் கட்டுப்படுத்தும் அரசியல் அதிகாரத்துக்கு எதிராக எப்போதும் காவல் நிற்கும் மிகப்பெரிய ஒரு சமூகத்தின் உறுப்பினன் நான். அதனால்தான் கலாசாரத்தின் பெயராலும் அரசின் பெயராலும் பிற குரல்களையும் திரைப்படங்களையும் பிறர் அறியாத வகையில் தணிக்கை செய்யும் திரைப்பட தணிக்கை அமைப்பின் செயல்பாட்டைச் சீர்திருத்தும் வகையில் பரிந்துரைகள் செய்வதற்காக அமைக்கப்பட்டிருக்கும் கமிட்டியில் பணியாற்றும் வாய்ப்பை நான் விரும்பி ஏற்றுக் கொண்டிருக்கிறேன்.
நான் இங்கே ஜனநாயகத்தை விமரிசிக்கவோ கம்யூனிசத்தையோ சோஷலிசத்தையோ போற்றிப் புகழவோ வரவில்லை. ஊடகங்களின் வழியாகவும் நான் சொல்வதை ஏற்றுக் கொள்ளத் தயாராய் உள்ள திறந்த உள்ளங்களின் மூலமாகவும் கருத்துச் சுதந்திரம் பாதுகாப்பாக இருக்கும் என்று நினைத்துக் கொண்டு நாம் ஜனநாயகம் என்றால் தானாகவே அது கருத்துச் சுதந்திரம் என்று பொருள்படுகிறது என்ற நினைப்பில் கவனமில்லாமல் இருந்து விடக்கூடாது என்று பதிவு செய்யவே நான் இந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திக் கொள்கிறேன். ஜனநாயக அமைப்பைப் பயன்படுத்திக் கொண்டுதான் ஹிட்லர் ஆட்சிக்கு வந்தார். அது உலகம் வெகுளியாய் இருந்த காலம், இனி அதுவெல்லாம் சாத்தியமில்லை என்று சிலர் சொல்கிறார்கள். நாம் வரலாற்றில் சற்றே முன்னோக்கிச் சென்றால், இந்திய அரசியல் வரலாற்றில்கூட அவசர நிலைச் சட்டம் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டு உலகறிய எதிர்ப்புக் குரல்கள் நசுக்கப்பட்டதைப் பார்க்கிறோம்.
இங்கு நான் என் தேசத்தைக் குறை சொல்வதாகப் புரிந்து கொள்ளக் கூடாது. அதிகார துஷ்பிரயோகம் செய்ய எத்தனையோ முயற்சிகள் செய்யப்பட்டபோதும் நடைமுறையில் வெற்றி கண்டிருக்கும் நம் ஜனநாயகம் குறித்து நான் பெருமைப்படுகிறேன் என்பதுதான் உண்மை. இங்கிலாந்திலும் அமெரிக்காவிலும் நூற்றாண்டுகளாய் நிலவும் ஜனநாயகத்துடன் ஒப்பிடும்போது இந்திய ஜனநாயகம் மிகவும் இளையது. ஆனாலும்கூட அமெரிக்க ஜனநாயக அமைப்பில் நடைமுறைக்கு வருவதற்கு பதினைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே இந்தியாவில் அத்தனை குடிமக்களுக்கும் ஓட்டுரிமை வழங்கப்பட்டு விட்டது.
சுதந்திரமோ கருத்துச் சுதந்திரமோ, அது ஜனநாயகத்தால் வழங்கப்படவில்லை. மாறாய், கருத்துச் சுதந்திரமும் பிற சுதந்திரங்களுமே ஜனநாயகத்தை சாத்தியப்படுத்தி இருக்கின்றன. ஜனநாயகத்தின் இயல்பை வடிவமைத்து அதற்கு கலாசார பலம் அளித்தது கருத்துச் சுதந்திரம்தான். அதுவரை ஒடுக்கப்பட்டிருந்த குரல்கள் மார்டின் லூதர் கிங்கின் சிறப்பான தலைமையில் இணைந்து ஓங்கி ஒலித்தன. அவரது குருதியை மையாய்க் கொண்டு இந்த மண்ணின் சட்டம் திருத்தி எழுதப்பட்டது. அதன் பின்னரே அமெரிக்காவில் மாற்றம் ஏற்பட்ட காலம் பிறந்தது.
இந்தியா மட்டுமில்லை, உலகமே மாறிக் கொண்டிருக்கிறது. இனி வரும் உலகம் புதிய சவால்களை எதிர்கொண்டு புதிய வாய்ப்புகளை காணப் போகிறது. என் வாழ்நாளில் எல்லைக் கோடுகள் மங்கி மறையும் என்றுகூட என்னால் நம்பிக்கை கொள்ள முடிகிறது. நம்மைக் கட்டுப்படுத்தும் குட்டிச்சுவர்களைப் பற்றி பெருமைப்பட்டுக் கொண்டிருப்பவர்களாக இல்லாமல் நாம் அனைவரும் மெல்ல, ஆனால் உண்மையாகவே உலகக் குடிமகன்களாய் ஆவோம் என்ற நம்பிக்கை பிறக்கிறது. அது நடப்பதற்கு முன் பற்பல விசில்கள் அடிக்கப்படும். கருத்துச் சுதந்திரத்தைப் பிரதிபலித்து பாதுகாக்கும் ஊடகத்தில் இருக்கும் அதிர்ஷ்டம் எனக்கு கிடைத்திருக்கிறது, அது குறித்து நான் பெருமைப்படுகிறேன். கருத்துக் சுதந்திரத்தைக் காக்க மறைமுகமாய் போராடும் ஊடகம் இது, தேவைப்பட்டால் இந்த ஊடகத்தைக் கொண்டு நேருக்கு நேர் மோதவும் முடியும்.
இதை எல்லாம் ஹார்வர்டில் பேசப் போகிறீர்களா, என்று என் நண்பர்கள் சிலர் திகைப்புடன் கேட்டார்கள், சிலரால் நம்ப முடியவில்லை. கல்விக் கட்டிட வளாகத்துக்குள் அளிக்கப்படும் பயிற்சிக் குறைவு எனக்கிருப்பது தொடர்ந்து நினைவுபடுத்தப்படுகிறது. நான் உயர்நிலைப்பள்ளிக்கு மேல் படிக்காதவன் என்பதை இங்கு தன்னடக்கத்துடன் நான் ஒப்புக் கொள்கிறேன். ஒரு காலத்தில் படிப்பை நிறுத்தியது பற்றி பெருமைப்பட்டுக் கொண்டே நான் கல்வி பெற்றவர்கள் வட்டத்தில் என் குறைகள் குறித்து யாரும் குற்றம் சொல்ல முடியாதபடி பழகிக் கொண்டிருந்தேன், என்பதையும் நான் சொல்லியாக வேண்டும். என்ன இருந்தாலும் நான் ஒரு நடிகன், என்னிடம் வேறு என்ன எதிர்பார்க்க முடியும்? தக்க வசனங்களை நான் அறிந்திருந்தேன்.
இப்போது, காலப்போக்கில் நான் கல்வியின் மதிப்பையும் கல்வி நிறுவனங்களின் மதிப்பையும் அறிந்து கொண்டிருக்கிறேன். மகத்தான இந்த அமைப்புகளும் தொடர்ந்து சீர்திருத்தங்களுக்கு உட்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பது உண்மையாக இருக்கலாம். மாற்றமே நிலையானது, தேக்கம் செயலின்மைக்கும் பின்னடைவுக்கும் கொண்டு செல்லும் என்ற சாதாரண புரிதலை ஏற்றுக் கொள்கிறேன். அறிவியல்பூர்வமாய் முறைப்படி கற்றுக் கொடுக்கும் அமைப்புகளில், நீங்கள் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்ட துறையில் செய்திறனையும் அறிவையும் நோக்கி தொடர்ந்து முயற்சி செய்து வரும் உங்களைப் பார்த்து எப்போதும் பொறாமைப்படுகிறேன்.
மீண்டும் திரைப்படக் கல்லூரிக்குச் செல்ல வேண்டும் என்ற என் கனவை நான் சொல்வது ஒரு தன்னடக்கம் என்று குழப்பிக் கொள்கிறார்கள், அதுவும் பொய்யான தன்னடக்கம் என்று நினைக்கிறார்கள். நம்புங்கள், உண்மையாகவே அது தன்னடக்கம் தான், காலமும் அனுபவமும் கற்றுத்தந்த தன்னடக்கம் அது. அதுவும், இரக்கமின்றி எனக்குப் புகட்டப்பட்ட பாடம். நான் திரைத் துறையில் கழித்த காலத்தில் சின்னச் சின்ன உத்திகள் கற்றுக் கொண்டிருக்கிறேன். ஐம்பத்து சொச்சம் ஆண்டுகள். இருபத்து ஐந்து ஆண்டுகளில் நான் கற்றுக் கொண்டதை நல்ல ஒரு திரைக் கல்லூரி ஐந்து, அல்லது ஏழு ஆண்டுகளில் கற்றுக் கொடுத்திருக்கும். இதில் ஒரே வித்தியாசம், நல்ல ஒரு ஆறுதல் என்னவென்றால், நான் என் கல்விக்கு செலவு செய்யாமல் பணம் சம்பாதித்தேன். அது நல்ல கொடுக்கல் வாங்கல்தான் என்று நினைக்கிறேன்.
பல துறைகளிலும் இந்தியா பெரும்பாய்ச்சல் நிகழ்த்தப் போகிறது. நான் செயல்படும் துறையில், உண்மையாகவே உலகளாவிய சந்தையில் சர்வதேச அளவில் போட்டியிட இந்தியாவைத் தயாராக்கிக் கொண்டிருக்கிறோம். நூற்று இருபது கோடி மக்கள் கொண்ட ஒரு உள்ளூர் சந்தையே போதும் என்று அதன் குறுகிய எல்லைகளுக்குள் மகிழ்ச்சியாய் சிறைப்பட்டிருக்கக் கூடாது, இந்தியா விழிப்பு நிலையில் இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறோம். இந்தியா உலகளாவிய தரங்களை நிர்ணயிக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறோம். முன்னர் இதைச் செய்திருக்கிறோம்.
சத்தியாகிரகத்தின் முன்னோடிகளும் செயல்வீரர்களும் நாம்தான். ஹென்றி டேவிட் தோரோ உருவாக்கிய கோட்பாடு. நாம் அதை நடைமுறைப்படுத்தினோம். ராஜாஜி என்று அழைக்கப்படும் ராஜகோபாலாசாரிக்கும் நமக்கேயுரிய மோகன்தாஸ் கரம்சந்த் காந்திக்குமே இதற்கான பெருமை உரித்தாகும். மார்ட்டின் லூதர் கிங், மண்டேலா முதலான மகத்தான மனிதர்களுக்கு வழிகாட்டும் முன்னோடியானது இந்தியா. எப்போதும் சோர்விலன் என்று சொல்லத்தக்க அந்த மாமனிதர்களின் விழிப்புணர்வு நான் அச்சமின்றி, ஆனால் பொறுப்புணர்வுடன் பேசக் காரணமாகியிருக்கிறது.
அவர்களின் சுதந்திரப் போராட்ட வழிமுறையை மதிக்கிறேன். அபூர்வமான சில நிகழ்வுகளில், வன்முறையை அகிம்சையால் எதிர்கொண்டு கருத்துச் சுதந்திரம் வென்றடையப்பட்டது. அனைவர்க்கும் சாத்தியமான விஷயமில்லை இது. வன்முறையை அகிம்சை கொண்டு எதிர்கொள்வதற்கு அசாதாரண வீரம் வேண்டும். பொதுவாகவே தன்னடக்கம் கொண்டவராக திகழும் காந்தி, அகிம்சையே மிகவும் உயர்ந்த தீரம் என்று பெருமைப்பட்டுக் கொள்வதில் காரணம் உண்டு. அதனால்தான் இருபத்து நான்காம் தீர்த்தங்கரர், ஜைன முனிவர், அகிம்சையை போதித்தவர், மகாவீரர் என்று அழைக்கப்பட்டிருக்க வ்நேடும். மகத்தான வீரர்.
அகிம்சை மிகக் கடினமான லட்சியம், புலால் மறுப்பு மூலம் மட்டும் அடையப்படுவது அல்ல அது. புலால் தவிர்க்கும் ஒருவன் சக மனிதனின் துயரங்களைக் கண்டு கொள்ளாதபோது அகிம்சையின் நோக்கம் தோல்வியடைகிறது. என் மனதில் எப்போதும் டார்வினின் கோட்பாட்டுக்கும் அகிம்சையின் வசீகரச் சித்தாந்தத்துக்கும் போராட்டம் நிகழ்ந்தபடியே இருக்கும். இது வேறொரு மேடையில் பேசப்பட வேண்டிய விஷயம்.
மீண்டும் நான் உங்களையும் என்னையும் தொடர்ந்து விழித்திருக்கும்படி நினைவுபடுத்திக் கொள்கிறேன். தன்னைக் காட்டிலும் பரந்த சமூகத்தைப் பொருட்படுத்தாமல் எந்த ஒரு அரசு அமைப்பும் மதமும் வெளிப்படையாகவோ மறைமுகமாவோ உங்கள் மனதைக் குறுகிய ஒரு தன்னலம் மிகுந்த நோக்கத்தின் பொருட்டு கட்டாயப்படுத்தும்போது, நாம் அது குறித்து எச்சரிகையோடு இருந்தாக வேண்டும்.
Wednesday, September 23, 2015
ரஜினி ரசிகர்களுக்கு எப்போது பைத்தியம் தெளியும்? - ஓர் அலசல்
லிங்கா என்றொரு மகா காவியம் உருவானது 2014-ல்... கோச்சடையான் நஷ்டத்தை ஈடு கட்ட.
பழைய விநியோகிஸ்தர்கள் எல்லாம் சும்மா இருக்கும் போது, மீடியாவில் சொல்லப்பட்ட ரஜினி பட வசூல் கட்டுக்கதைகளை நம்பி சம்பாதிக்கலாம் என்று லிங்காவை வாங்கினார் சிங்காரவேலன் . ஆனால் இதுவும் ஒரு வகையான் ஈமு கோழி மோசடி தான் என்பதை படம் ரிலீஸ் ஆன பின், முதல் காட்சி கூட ஹவுஸ்புல் ஆகாத போது உணர்ந்தார்.
சிங்காரவேலனை மற்ற விநியோகிஸ்தர்கள் கண்டிப்பாக பாரட்ட வேண்டும். ஏனென்றால், தான் அடைந்த மாபெரும் நஷ்டத்தை கண்டு கலங்காமல், இனி வேறோருவர் இது போன்று நஷ்டத்தை அடையக்கூடாது என்று தைரியமாக மீடியாக்கள் மூலமாக ரஜினி பட வசூல் பற்றிய விழிப்புணர்வை உண்டாக்கினார்.
ரஜினி தான் இந்த உலகத்திலேயே வள்ளல் என்று ரஜினி ரசிகர்கள் சொல்வது உண்மையானால், லிங்காவின் மாபெரும் நஷ்டத்தை, விநியோகிஸ்தர்கள் கேட்கும் முன்னே கொடுத்திருக்க வேண்டும். அவரோ விநியோகிஸ்தர்கள் உண்ணாவிரதம், பிச்சை போராட்டங்கள் என நடத்தி பல மாதங்கள் கழித்து 12 கோடி ( 35 கோடி நஷ்டத்திற்கு ) தருவதாக கூறி போரட்டத்தை கைவிடும் படி கெஞ்சினார்.
விநியோகிஸ்தர்கள் அதை ஏற்று போராட்டங்களை கைவிட்டாலும், அந்த 12 கோடி கூட முழுமையாக விநியோகிஸ்தர்களிடம் வந்து சேர வில்லை. 6 கோடி தான் சேர்ந்திருக்கிறது. மீதி 6 கோடி எங்கே என்பதை ரஜினியே இன்றும் தேடிக் கொண்டிருக்கிறார்.
ரஜினி படங்களின் தோல்வி தயாரிப்பு நிறுவனங்களை / விநியோகிஸ்தர்களை இல்லாமல் ஆக்கி விடும் (உதாரணங்கள் : "தாய்வீடு" தேவர் பிலிம்ஸ், "மாவீரனை" வெளியிட்ட நடிகை ஜெயப்பிரதா, "BLOODSTONE"-ஐ வெளியிட்ட T.ராஜேந்தர், "நாட்டுக்கு ஒரு நல்லவன்" வீராசாமி, "குசேலனை" வெளியிட்ட பிரமிடு சாய்மீரா ), அதுமட்டுமா அந்த பட இயக்குநர்களை வீட்டுக்கே அனுப்பி விடும் (உதாரணங்கள் : "பாபா" சுரேஷ் கிருஷ்ணா, "குசேலன்" P வாசு, "லிங்கா" KS ரவிக்குமார்).
ஒரு வாரத்திலேயே தியேட்டரை விட்டு தூக்கி எறியப்பட்ட லிங்காவை, சென்னை ஆல்பட் தியேட்டரில் 3 மாதம் கழித்து 1 காட்சி திரையிட்டு 100 வது நாள் கொண்டாடி, ரஜினி தன்னையே அசிங்கப்படுத்திக் கொண்டார்.
ரஜினி ரசிகர்களும் அவரை மேலும் அசிங்கப்படுத்தினர், லிங்காவிற்கு 100 வது நாள் ஷீல்டை ஆல்பட் தியேட்டரில் வைத்து!!!
மக்கள் அனைவருக்கும் தெரிந்த மகா தோல்வி லிங்காவுக்கே 100 நாள் ஷீல்டு ரஜினி ரசிகர்கள் தியேட்டரில் வைத்திருக்கிறார்கள் என்றால், அந்த கால அட்டர் பிளாப்களை எப்படியெல்லாம் மறைத்திருப்பார்கள். தியேட்டர்களில் வைக்கப்பட்டுள்ள ரஜினி படத்தின் பல ஷீல்டுகள், அடுத்த தலைமுறையிடம் ரஜினி படங்களின் தோல்வியை மறைக்க வைக்கப்பட்டவையே என்பது இதிலிருந்து உங்களுக்கு புரிகிறதா?
இவர்களின் நிலைமை இப்படியிருக்க, கமல் ரசிகர்கள் பக்குவப்பட வேண்டும் என்று கட்டுரை எழுதினால், ரஜினி ரசிகர்களுக்கு பைத்தியம் இந்த ஜென்மத்தில் தெளியப் போவதில்லை என்பதை நாம் எளிதாக புரிந்து கொள்ளலாம்.
Monday, September 14, 2015
உலகநாயகனின் கோயம்புத்தூர் சாதனைகள்
கோயம்புத்தூரில் உலகநாயகனின் 3 படங்கள் 175 நாட்களுக்கு மேல் 4 காட்சிகளில் ஓடியிருக்கிறது.
| திரைப்படம் | திரையரங்கம் | நாட்கள் |
| சகலகலா வல்லவன் (1982) | தானம் | 175+ நாட்கள் |
| மகாநதி (1994) | KG காம்ப்ளக்ஸ் | 183 நாட்கள் |
| அவ்வை சண்முகி (1996) | KG காம்ப்ளக்ஸ் | 180 நாட்கள் |
| & அர்ச்சனா | 80+ நாட்கள் |
கோயம்புத்தூரில் உலகநாயகனின் வேற்று மொழி படங்களும் டப்பிங் படங்களும் கூட 100 நாட்களுக்கு மேல் ஓடியிருக்கிறது. அது மட்டுமா, உலகநாயகனின் மரோசரித்ரா மட்டுமே இங்கே 450 நாட்கள் வரை ஓடியிருக்கிறது.
| திரைப்படம் | திரையரங்கம் | நாட்கள் |
| மரோசரித்ரா (1978) தெலுங்கு | ராயல் | 450 நாட்கள் |
| ஏக் துஜே கே லியே (1981) ஹிந்தி | ராயல் | 100+ நாட்கள் |
| சலங்கை ஓலி (1983) தெலுங்கு டப்பிங் | KG காம்ப்ளக்ஸ் | 105 நாட்கள் |
| சிப்பிக்குள் முத்து (1986) தெலுங்கு டப்பிங் | அப்சரா | 100+ நாட்கள் |
| ஹரே ராதா ஹரே கிருஷ்ணா (1986) தெலுங்கு டப்பிங் | தர்ச்சனா | 42+ நாட்கள் |
| சாணக்யன் (1989) மலையாளம் | அர்ச்சனா | 49 நாட்கள் |
| இந்திரன் சந்திரன் (1989) தெலுங்கு டப்பிங் | அர்ச்சனா | 49 நாட்கள் |
கோயம்புத்தூரில் உலகநாயகனின் 24 படங்கள் (இன்னும் சில படங்களுக்கு தகவல்கள் இல்லை) 100 நாட்களுக்கு மேல் 4 காட்சிகளில் ஓடியிருக்கிறது.
| திரைப்படம் | திரையரங்கம் | நாட்கள் |
| மன்மத லீலை (1976) | சென்ட்ரல் | 100 நாட்கள் |
| 16 வயதினிலே (1977) | ராஜா | 100 நாட்கள் |
| இளமை ஊஞ்சலாடுகிறது (1978) | ராயல் | 100 நாட்கள் |
| சிகப்பு ரோஜாக்கள் (1978) | கர்னாடிக் | 115 நாட்கள் |
| குரு (1980) | இருதயா | 100+ நாட்கள் |
| வறுமையின் நிறம் சிவப்பு (1980) | ராஜா | 100 நாட்கள் |
| மூன்றாம் பிறை (1982) | தானம் | 112 நாட்கள் |
| சிம்லா ஸ்பெஷல் (1982) | தானம் | 100 நாட்கள் |
| தூங்காதே தம்பி தூங்காதே (1983) | தானம் | 105+ நாட்கள் |
| ஒரு கைதியின் டைரி (1985) | தானம் | 101 நாட்கள் |
| விக்ரம் (1986) | அப்சரா | 100 நாட்கள் |
| புன்னகை மன்னன் (1986) | KG காம்ப்ளக்ஸ் | 105 நாட்கள் |
| நாயகன் (1987) | அர்ச்சனா | 100+ நாட்கள் |
| அபூர்வ சகோதரர்கள் (1989) | அர்ச்சனா காம்ப்ளக்ஸ் | 151 நாட்கள் |
| வெற்றிவிழா (1989) | ராயல் | 118 நாட்கள் |
| மைக்கேல் மதன காமராஜன் (1990) | KG காம்ப்ளக்ஸ் | 107 நாட்கள் |
| குணா (1991) | KG காம்ப்ளக்ஸ் | 100+ நாட்கள் |
| & தர்ச்சனா | 70+ நாட்கள் | |
| தேவர் மகன் (1992) | ராயல் | 110+ நாட்கள் |
| & அர்ச்சனா | 90+ நாட்கள் | |
| இந்தியன் (1996) | அர்ச்சனா | 129 நாட்கள் |
| & ராகம் | 112 நாட்கள் | |
| தெனாலி (2000) | அர்ச்சனா | 105 நாட்கள் |
| & கங்கா காம்ப்ளக்ஸ் | 100 நாட்கள் |
| திரைப்படம் | திரையரங்குகள் | நாட்கள் |
| களத்தூர் கண்ணம்மா (1960) | கர்னாடிக் | 75+ நாட்கள் |
| வாழ்வே மாயம்(1982) | அப்சரா | 75+ நாட்கள் |
| சட்டம் (1983) | KG காம்ப்ளக்ஸ் | 75+ நாட்கள் |
| காக்கி சட்டை (1985) | KG காம்ப்ளக்ஸ் | 78 நாட்கள் |
| சத்யா (1988) | அர்ச்சனா | 77 நாட்கள் |
| சூரசம்ஹாரம் (1988) | கங்கா | 75+ நாட்கள் |
| நம்மவர் (1994) | பல்லவி | 75+ நாட்கள் |
| & காவேரி | 42 நாட்கள் | |
| சதிலீலாவதி (1995) | ராயல் | 90+ நாட்கள் |
| & தர்ச்சனா | 90+ நாட்கள் | |
| குருதிப்புனல் (1995) | KG காம்ப்ளக்ஸ் | 88 நாட்கள் |
| & யமுனா | 88 நாட்கள் | |
| பம்மல் K சம்பந்தம்(2002) | காவேரி | 75+ நாட்கள் |
| & ராகம் | 75+ நாட்கள் | |
| பஞ்ச தந்திரம் (2002) | கங்கா | 75+ நாட்கள் |
| விருமாண்டி (2004) | KG காம்ப்ளக்ஸ் | 75+ நாட்கள் |
| & காவேரி | 56 நாட்கள் | |
| வசூல் ராஜா MBBS (2004) | 75+ நாட்கள் | |
| வேட்டையாடு விளையாடு(2006) | KG காம்ப்ளக்ஸ் | 75+ நாட்கள் |
| தசாவதாரம் (2008) | தர்ச்சனா | 77+ நாட்கள் |
| விஸ்வரூபம் (2013) | தி சினிமா | 75+ நாட்கள் |
தகவல்கள் :
கோவை தங்கவேலு, போஸ்ட் ஆபீஸ் மணி, பெங்களூர் ராமு
Tuesday, September 8, 2015
உலகநாயகனின் சேலம் சாதனைகள்
சேலத்தில் உலகநாயகனின் படம் மட்டுமே 200 நாட்களுக்கு மேல் ஷிப்டிங் ஆகாமல் 4 காட்சிகளில் ஓடியிருக்கிறது.
சேலம் கைலாஷ் திரையரங்கில் உலகநாயகனின் 3 படங்கள் தொடர்ந்து திரையிடப்பட்டு 300+ நாட்கள் ஓடி சாதனை புரிந்திருக்கின்றன.
சேலத்தில் உலகநாயகனின் வேற்று மொழி படங்களும் டப்பிங் படங்களும் கூட 100 நாட்களுக்கு மேல் ஷிப்டிங் ஆகாமல் 4 காட்சிகளில் ஓடியிருக்கிறது.
சேலத்தில் உலகநாயகனின் 14 படங்கள் (இன்னும் சில படங்களுக்கு தகவல்கள் இல்லை) 100 நாட்களுக்கு மேல் ஷிப்டிங் ஆகாமல் 4 காட்சிகளில் ஓடியிருக்கிறது.
சேலத்தில் உலகநாயகனின் 9 படங்கள் (இன்னும் சில படங்களுக்கு தகவல்கள் இல்லை) 75 நாட்களுக்கு மேல் ஷிப்டிங் ஆகாமல் 4 காட்சிகளில் ஓடியிருக்கிறது.
வேறு எந்த நடிகரும் இந்தச் சாதனைகளை நினைத்து கூட பார்க்க முடியாது.
தகவல்கள் :
போஸ்ட் ஆபீஸ் மணி, பெங்களூர் ராமு & சேலம் ஜேம்ஸ் விக்ரம்
| திரைப்படம் | திரையரங்கம் | நாட்கள் |
| சகலகலா வல்லவன் (1982) | ஓரியண்டல் | 204 நாட்கள் |
சேலம் கைலாஷ் திரையரங்கில் உலகநாயகனின் 3 படங்கள் தொடர்ந்து திரையிடப்பட்டு 300+ நாட்கள் ஓடி சாதனை புரிந்திருக்கின்றன.
| திரைப்படம் | காலம் | நாட்கள் |
| அபூர்வ சகோதரர்கள் | 14-ஏப்ரல்-1989 முதல் 8-செப்-1989 வரை | 148 நாட்கள் |
| சாணக்யன் (மலையாளம்) | 9-செப்-1989 முதல் 27-அக்-1989 வரை | 49 நாட்கள் |
| வெற்றிவிழா | 28-அக்-1989 முதல் 9-பிப்-1990 வரை | 104 நாட்கள் |
சேலத்தில் உலகநாயகனின் வேற்று மொழி படங்களும் டப்பிங் படங்களும் கூட 100 நாட்களுக்கு மேல் ஷிப்டிங் ஆகாமல் 4 காட்சிகளில் ஓடியிருக்கிறது.
| திரைப்படம் | திரையரங்கம் | நாட்கள் |
| மரோசரித்ரா (1978) தெலுங்கு | சாந்தி | 105 நாட்கள் |
| ஏக் துஜே கே லியே (1981) ஹிந்தி | ||
| சலங்கை ஓலி (1983) தெலுங்கு டப்பிங் | அலங்கார் | 77 நாட்கள் |
| சிப்பிக்குள் முத்து (1986) தெலுங்கு டப்பிங் | ||
| சாணக்யன் (1989) மலையாளம் | கைலாஷ் | 49 நாட்கள் |
சேலத்தில் உலகநாயகனின் 14 படங்கள் (இன்னும் சில படங்களுக்கு தகவல்கள் இல்லை) 100 நாட்களுக்கு மேல் ஷிப்டிங் ஆகாமல் 4 காட்சிகளில் ஓடியிருக்கிறது.
| திரைப்படம் | திரையரங்கம் | நாட்கள் |
| 16 வயதினிலே (1977) | சங்கீத் | 100 நாட்கள் |
| கல்யாண ராமன் (1979) | ஜெயா | 100+ நாட்கள் |
| குரு (1980) | சாந்தி | 100+ நாட்கள் |
| மூன்றாம் பிறை (1982) | சங்கம் | 100 நாட்கள் |
| தூங்காதே தம்பி தூங்காதே (1983) | சாந்தம் | 100+ நாட்கள் |
| புன்னகை மன்னன் (1986) | சாந்தம் | 100+ நாட்கள் |
| நாயகன் (1987) | சாந்தம் | 100+ நாட்கள் |
| அபூர்வ சகோதரர்கள் (1989) | கைலாஷ் | 148 நாட்கள் |
| வெற்றிவிழா (1989) | கைலாஷ் | 104 நாட்கள் |
| தேவர் மகன் (1992) | கைலாஷ் | 116 நாட்கள் |
| அவ்வைசண்முகி (1996) | சப்னா | 100+ நாட்கள் |
| இந்தியன் (1996) | சப்னா | 120 நாட்கள் |
| தெனாலி (2000) | கைலாஷ் | 100+ நாட்கள் |
சேலத்தில் உலகநாயகனின் 9 படங்கள் (இன்னும் சில படங்களுக்கு தகவல்கள் இல்லை) 75 நாட்களுக்கு மேல் ஷிப்டிங் ஆகாமல் 4 காட்சிகளில் ஓடியிருக்கிறது.
| திரைப்படம் | திரையரங்குகள் | நாட்கள் |
| சட்டம் (1983) | கீதாலயா | 75+ நாட்கள் |
| ஒரு கைதியின் டைரி (1985) | சந்தோஷ் | 84 நாட்கள் |
| காக்கி சட்டை (1985) | சாந்தம் | 75+ நாட்கள் |
| சிங்காரவேலன் (1992) | சங்கம் | 77 நாட்கள் |
| சதிலீலாவதி (1995) | கைலாஷ் | 75+ நாட்கள் |
| வசூல் ராஜா MBBS (2004) | ARRS | 75+ நாட்கள் |
| வேட்டையாடு விளையாடு(2006) | கைலாஷ் | 75+ நாட்கள் |
| தசாவதாரம் (2008) | Adlab K.S. | 75+ நாட்கள் |
| கீர்த்தனா | 75+ நாட்கள் | |
| ரமணா | 75+ நாட்கள் |
வேறு எந்த நடிகரும் இந்தச் சாதனைகளை நினைத்து கூட பார்க்க முடியாது.
தகவல்கள் :
போஸ்ட் ஆபீஸ் மணி, பெங்களூர் ராமு & சேலம் ஜேம்ஸ் விக்ரம்
Monday, September 7, 2015
உலகநாயகனின் சாணக்யன்
உலகநாயகன் ஒருவரே இந்தியாவின் ஒவ்வொரு மொழிகளிலும் நேரடியாக பல பெரிய வெற்றிகளை கண்டவர்!!!
அது மட்டுமல்ல, உலகநாயகனின் பல படங்கள் டப்பிங் செய்யாமலே தமிழ்நாட்டில் 100+ நாட்கள் சர்வ சாதாரணமாக ஓடும்!!!
ஹிந்தி : ஏக் து ஜே கே லியே ( 140+ நாட்கள் )
தெலுங்கு : மரோசரித்ரா ( 600+ நாட்கள் )
கன்னடம் : கோகிலா ( 175+ நாட்கள் )
மலையாளத்தில், சாணக்யன் 90+ நாட்கள் சென்னையிலும், 7 வாரங்கள் தமிழகத்தில் பல நகரங்களிலும் ஓடி சாதனை புரிந்த படம்!!!
அபூர்வ சகோதரர்கள் இந்தியா முழுவதும் வசூல் சுனாமியை ஏற்படுத்தி கொண்டிருந்த போதும், சத்தமில்லாமல் வந்து சாதனை படைத்தவன் இந்த மலையாள சாணக்யன்!!!
அது மட்டுமல்ல, உலகநாயகனின் பல படங்கள் டப்பிங் செய்யாமலே தமிழ்நாட்டில் 100+ நாட்கள் சர்வ சாதாரணமாக ஓடும்!!!
ஹிந்தி : ஏக் து ஜே கே லியே ( 140+ நாட்கள் )
தெலுங்கு : மரோசரித்ரா ( 600+ நாட்கள் )
கன்னடம் : கோகிலா ( 175+ நாட்கள் )
மலையாளத்தில், சாணக்யன் 90+ நாட்கள் சென்னையிலும், 7 வாரங்கள் தமிழகத்தில் பல நகரங்களிலும் ஓடி சாதனை புரிந்த படம்!!!
அபூர்வ சகோதரர்கள் இந்தியா முழுவதும் வசூல் சுனாமியை ஏற்படுத்தி கொண்டிருந்த போதும், சத்தமில்லாமல் வந்து சாதனை படைத்தவன் இந்த மலையாள சாணக்யன்!!!
Wednesday, August 19, 2015
ஒரே இயக்குநர் இயக்கி ஒரே சமயத்தில் வெளியான "கமல் vs ரஜினி" படங்கள்
உலகநாயகனின் குரு தமிழகத்தில் 100 நாட்களுக்கு மேலும் இலங்கையில் 365 நாட்களுக்கு மேலும் ஹவுஸ்புல்லாக ஓடிய அதிரடி ஆக்ஷன் படம்!!!!
குரு வெளிவந்த 1980 ஜூலை மாதத்தில் 15 நாட்களுக்கு முன், ரஜினியின் மற்றுமொரு மிகப்பெரிய தோல்விப்படம் காளி வெளியானது.
இந்த இரண்டு படங்களையும் இயக்கியவர் IV சசி!!!
இதே போல் 1982 ஆகஸ்ட் 14ல் SP முத்துராமன் இயக்கி உலகநாயகனின் சகலகலா வல்லவனும், ரஜினி நடித்த எங்கேயோ கேட்ட குரலும் வெளியானது.
சகலகலா வல்லவனின் சாதனைகளை பட்டியலிட ஒரு கட்டுரை பத்தாது.
குரு வெளிவந்த 1980 ஜூலை மாதத்தில் 15 நாட்களுக்கு முன், ரஜினியின் மற்றுமொரு மிகப்பெரிய தோல்விப்படம் காளி வெளியானது.
இந்த இரண்டு படங்களையும் இயக்கியவர் IV சசி!!!
இதே போல் 1982 ஆகஸ்ட் 14ல் SP முத்துராமன் இயக்கி உலகநாயகனின் சகலகலா வல்லவனும், ரஜினி நடித்த எங்கேயோ கேட்ட குரலும் வெளியானது.
சகலகலா வல்லவனின் சாதனைகளை பட்டியலிட ஒரு கட்டுரை பத்தாது.
Thursday, August 6, 2015
உலகநாயகனின் மதுரை சாதனைகள்
உள்ளூர் முதல் உலகநாடுகள் வரை...
பல மொழிகளில்...
பல சாதனைகள் புரிந்த உலகநாயகன்
மதுரையை மட்டும் விட்டு வைப்பாரா?
மதுரையில் மட்டும் உலகநாயகனின் 39 படங்கள் (இன்னும் சில படங்களுக்கு தகவல்கள் இல்லை) 100 நாட்களுக்கு மேல் ஓடியிருக்கிறது. வேறு எந்த நடிகரும் இந்தச் சாதனையை நினைத்து கூட பார்க்க முடியாது.
மதுரையில் உலகநாயகனின் 11 படங்கள் 150 நாட்களுக்கு மேல் ஓடியிருக்கிறது.
மதுரையில் உலகநாயகனின் 8 படங்கள் 175 நாட்களுக்கு மேல் ஓடியிருக்கிறது.
மதுரையில் உலகநாயகனின் 4 படங்கள் 200 நாட்களுக்கு மேல் ஓடியிருக்கிறது.
பல மொழிகளில்...
பல சாதனைகள் புரிந்த உலகநாயகன்
மதுரையை மட்டும் விட்டு வைப்பாரா?
மதுரையில் மட்டும் உலகநாயகனின் 39 படங்கள் (இன்னும் சில படங்களுக்கு தகவல்கள் இல்லை) 100 நாட்களுக்கு மேல் ஓடியிருக்கிறது. வேறு எந்த நடிகரும் இந்தச் சாதனையை நினைத்து கூட பார்க்க முடியாது.
மதுரையில் உலகநாயகனின் 11 படங்கள் 150 நாட்களுக்கு மேல் ஓடியிருக்கிறது.
மதுரையில் உலகநாயகனின் 8 படங்கள் 175 நாட்களுக்கு மேல் ஓடியிருக்கிறது.
மதுரையில் உலகநாயகனின் 4 படங்கள் 200 நாட்களுக்கு மேல் ஓடியிருக்கிறது.
| திரைப்படம் | திரையரங்குகள் | நாட்கள் |
| களத்தூர் கண்ணம்மா (1960) | சிந்தாமணி | 75+ நாட்கள் |
| மன்மத லீலை (1976) | சினிப்ரியா | 100 நாட்கள் |
| 16 வயதினிலே (1977) | மினிப்ரியா | 266 நாட்கள் |
| இளமை ஊஞ்சலாடுகிறது (1978) | சினிப்ரியா | 100 நாட்கள் |
| சட்டம் என் கையில் (1978) | சென்ட்ரல் | 100 நாட்கள் |
| சிகப்பு ரோஜாக்கள் (1978) | சக்தி | 183 நாட்கள் |
| கல்யாண ராமன் (1979) | கல்பனா | 107 நாட்கள் |
| குரு (1980) | குரு | 113 நாட்கள் |
| Ek Duje Ke Liye(1981) | அபிராமி | 100 நாட்கள் |
| சவால் (1981) | நியூசினிமா | 100 நாட்கள் |
| டிக் டிக் டிக் (1981) | சுகப்ரியா | 126 நாட்கள் (இத்திரையரங்கின் முதல் 100 நாட்கள் படம்) |
| வாழ்வே மாயம் (1982) | நியூசினிமா | 175+ நாட்கள் |
| மூன்றாம் பிறை (1982) | சிந்தாமணி | 100 நாட்கள் |
| சிம்லா ஸ்பெஷல் (1982) | சுகப்ரியா | 105 நாட்கள் |
| சகலகலா வல்லவன் (1982) | சென்ட்ரல் | 202 நாட்கள் |
| சட்டம் (1983) | சினிப்ரியா | 112 நாட்கள் |
| சலங்கை ஒலி (1983) - டப்பிங் | மது | 100 நாட்கள் |
| தூங்காதே தம்பி தூங்காதே (1983) | சுகப்ரியா | 263 நாட்கள் |
| ஒரு கைதியின் டைரி (1984) | மினிப்ரியா | 100+ நாட்கள் |
| காக்கி சட்டை (1985) | சென்ட்ரல் | 154 நாட்கள் |
| சிப்பிக்குள் முத்து (1986) - டப்பிங் | நடனா காம்ப்ளக்ஸ் | 106 நாட்கள் |
| விக்ரம்(1986) | நடனா காம்ப்ளக்ஸ் | 105 நாட்கள் |
| புன்னகை மன்னன் (1986) | அபிராமி | 150 நாட்கள் |
| நாயகன் (1987) | மினிப்ரியா | 225 நாட்கள் |
| சத்யா (1988) | அமிர்தம் | 102 நாட்கள் |
| உன்னால் முடியும் தம்பி (1988) | நடனா காம்ப்ளக்ஸ் | 105 நாட்கள் |
| அபூர்வ சகோதரர்கள் (1989) | அபிராமி | 175 நாட்கள் |
| சோலமலை | 105 நாட்கள் | |
| வெற்றிவிழா (1989) | சுந்தரம் | 125 நாட்கள் |
| மைக்கேல் மதன் காமராஜன் (1990) | அபிராமி காம்ப்ளக்ஸ் | 100 நாட்கள் |
| குணா (1991) | அபிராமி | 100 நாட்கள் |
| மதி | 70 நாட்கள் | |
| தேவர் மகன் (1992) | மீனாட்சி காம்ப்ளக்ஸ் | 180 நாட்கள் |
| சுகப்ரியா | 116 நாட்கள் | |
| மினிப்ரியா | 80 நாட்கள் | |
| மகாநதி (1994) | நடனா காம்ப்ளக்ஸ் | 100 நாட்கள் |
| சதிலீலாவதி (1995) | ஹாஜீரா | 103 நாட்கள் |
| குருதிப்புனல் (1995) | அம்பிகா | 100 நாட்கள் |
| மதி | 75+ நாட்கள் | |
| இந்தியன் (1996) | மதி | 155 நாட்கள் |
| சுந்தரம் | 135 நாட்கள் | |
| அவ்வைசண்முகி (1996) | அண்ணாமலை (கல்பனா) | 140 நாட்கள் |
| அம்பிகா | 100 நாட்கள் | |
| தெனாலி (2000) | அண்ணாமலை (கல்பனா) | 100+ நாட்கள் |
| அம்பிகா | 100+ நாட்கள் | |
| மதி | 100+ நாட்கள் | |
| தசாவதாரம் (2008) | சக்தி | 100+ நாட்கள் |
| நடனா காம்ப்ளக்ஸ் | 75+ நாட்கள் | |
| ஜெயம் | 75+ நாட்கள் | |
| தமிழ் ஜெயா | 75+ நாட்கள் |
Saturday, May 9, 2015
இந்தியன் பாக்ஸ் ஆபிஸ் சாதனைகள்
தமிழில் 48 தியேட்டர்களிலும்,
தெலுங்கில் 30 தியேட்டர்களிலும்,
20+ தியேட்டர்களிலும்
100 நாட்களை கொண்டாடிய முதலும் கடைசியுமான
அனைத்திந்திய வெள்ளி விழாப் படம்
உலகநாயகனின் இந்தியன்!!!
அதுமட்டுமா?
கோயம்புத்தூரில் 2 பெரிய தியேட்டர்களில் ( அர்ச்சனா, ராகம் ) 100 நாட்களை கொண்டாடிய முதல் தமிழ் படம்!
ஈரோட்டில் 2 பெரிய தியேட்டர்களில் ( ஆனூர், தேவி அபிராமி ) 100 நாட்களை கொண்டாடிய முதல் தமிழ் படம்!
ராஜபாளையம், கம்பம், கோவில்பட்டி என பல ஊர்களின் முதல் 100 நாட்கள் படம்!
கோவில்பட்டியில் இன்று வரை அதிக நாட்கள் (131 நாட்கள் ) ஓடிய படம்!
ஆந்திராவில் 30 தியேட்டர்களில் 100 நாட்களை கொண்டாடிய ஒரே டப்பிங் படம்!
டிரைவ் இன் தியேட்டரில் 100 நாட்கள் கொண்டாடிய முதல் படம் ( சென்னை பிரார்த்தனா)!
வெளிநாடுகளில் ( லண்டன், சிங்கப்பூர், மலேசியா, கனடா ) 75+ நாட்களை கொண்டாடிய முதல் தமிழ் படம்!
உலகநாயகனின் இந்தியன்!!!
அந்த இந்தியனுக்கு இன்று (மே 9) 19 வது ஆண்டு விழா!!!
தெலுங்கில் 30 தியேட்டர்களிலும்,
20+ தியேட்டர்களிலும்
100 நாட்களை கொண்டாடிய முதலும் கடைசியுமான
அனைத்திந்திய வெள்ளி விழாப் படம்
உலகநாயகனின் இந்தியன்!!!
அதுமட்டுமா?
கோயம்புத்தூரில் 2 பெரிய தியேட்டர்களில் ( அர்ச்சனா, ராகம் ) 100 நாட்களை கொண்டாடிய முதல் தமிழ் படம்!
ஈரோட்டில் 2 பெரிய தியேட்டர்களில் ( ஆனூர், தேவி அபிராமி ) 100 நாட்களை கொண்டாடிய முதல் தமிழ் படம்!
ராஜபாளையம், கம்பம், கோவில்பட்டி என பல ஊர்களின் முதல் 100 நாட்கள் படம்!
கோவில்பட்டியில் இன்று வரை அதிக நாட்கள் (131 நாட்கள் ) ஓடிய படம்!
ஆந்திராவில் 30 தியேட்டர்களில் 100 நாட்களை கொண்டாடிய ஒரே டப்பிங் படம்!
டிரைவ் இன் தியேட்டரில் 100 நாட்கள் கொண்டாடிய முதல் படம் ( சென்னை பிரார்த்தனா)!
வெளிநாடுகளில் ( லண்டன், சிங்கப்பூர், மலேசியா, கனடா ) 75+ நாட்களை கொண்டாடிய முதல் தமிழ் படம்!
உலகநாயகனின் இந்தியன்!!!
அந்த இந்தியனுக்கு இன்று (மே 9) 19 வது ஆண்டு விழா!!!
Tuesday, April 14, 2015
அபூர்வ சகோதரர்கள் பாக்ஸ் ஆபிஸ் சாதனைகள்
உலகநாயகன் குள்ளமாக நடித்து, தியேட்டர்களில் வசூல் வெள்ளம் புரண்டு ஓட வைத்த படம் அபூர்வ சகோதரர்கள்.
அதுமட்டுமா? உலகநாயகனின் அபூர்வ சகோதரர்கள், அதற்கு ஒரு மாதத்திற்கு முன் வெளிவந்த ரஜினியின் ராஜாதி ராஜாவை, மூன்று வாரம் கழித்து வெளிவந்த ரஜினியின் சிவாவை, மூன்று மாதம் கழித்து வெளிவந்த ரஜினியின் ராஜா சின்ன ரோஜாவை எப்படி வீழ்த்தியது என்பதை நாம் அறிவோம்.மீண்டும் தெரிந்து கொள்ள கிளிக் செய்யவும் :
http://www.sandiyarkaran.com/2014/08/Kamal1FilmVs3rajinifilms.html
அபூர்வ சகோதரர்கள், முந்தைய அனைத்து சாதனைகளையும் முறியடித்து 1989ல் உருவாக்கிய பல புதிய சாதனை சரித்திரங்கள் இதோ....
- அதிக பார்வையாளர்கள் பார்த்த படம் என்று சிவாஜி நடித்த திரிசூலம் செய்த சாதனையை முறியடித்தது.
- எம்ஜியாரின் உலகம் சுற்றும் வாலிபன் சாதனையை சென்னை தேவிபாரடைஸில் 197 நாட்கள் ஓடி முறியடித்தது.
- தமிழ், தெலுங்கு(டப்பிங்), ஹிந்தி(டப்பிங்) என்று மூன்று மொழிகளிலும் வெள்ளி விழாவை தாண்டி ஓடிய முதல் தமிழ் படம்.
- சென்னையில் மட்டும் முதல் 78 நாட்களில் தொடர்ந்து 1000+ ஹவுஸ்புல் காட்சிகள் சாதனை படைத்த ஒரே படம்.
- சென்னை காசி தியேட்டரில் 197 நாட்கள் 4 காட்சிகள் ஓடிய ஒரே படம்
- சென்னை அபிராமி தியேட்டரில் 148 நாட்கள் 4 காட்சிகள் ஓடிய ஒரே படம்
- பெங்களூரில் 5 தியேட்டர்களில் (பல்லவி, நட்ராஜ், கல்பனா, லட்சுமி, சாந்தி) 100 நாட்கள் கொண்டாடிய முதல் தமிழ் படம்.
- சகலகலாவல்லவனுக்கு பின் 4 மாநகரங்களில் (சென்னை, மதுரை, திருச்சி, பெங்களூரு) வெள்ளிவிழா கொண்டாடிய தமிழ் படம்.
- கேரளாவில் 100 நாட்களையும், கர்நாடகாவில் 200 நாட்களையும் கொண்டாடிய முதல் தமிழ் படம்.
- 10 தியேட்டர்களில் 20 வாரங்களுக்கு மேல் ஷிப்டிங் ஆகாமல் ரெகுலர் காட்சிகளில் ஓடிய ஒரே தமிழ் படம்.
- சென்னை - தேவி பாரடைஸ்
- சென்னை - அபிராமி
- சென்னை - அகஸ்தியா
- சென்னை - காசி
- பெங்களூரு - பல்லவி
- மதுரை - அபிராமி
- கோவை - அர்ச்சனா
- திருச்சி - மாரீஸ் ராக்
- சேலம் - கைலாஷ்
- நாகர்கோவில் - மினி சக்கரவர்த்தி
Monday, April 13, 2015
சிம்லா ஸ்பெஷல் சாதனைகள்
நாடக நடிகர்களின் வாழ்க்கையை மையமாக கொண்ட கதையுடன் வெளிவந்த உலகநாயகனின் சிம்லா ஸ்பெஷல் அன்று (14-Apr-1982) தன்னுடன் மோதிய ரஜினியின் திருட்டு ரங்காவை செவிட்டில் அடித்து வீழ்த்தியது!!!
Subscribe to:
Posts (Atom)
